1994

Fasnacht 1994


Alles fir d`Katz
Alles fir d’Katzkaschs in jede Schuelbuech lääse.
Aichhernli, Laie, Rhesusaffe
lueg in Schpiegel, s’isch dr Mensch.
doch fyyhlt är sich gly usserkoore
nur dur ihn ka’s besser wärde.
sogar sich sälber, s’isch dr Wahn.
und als näggschtes au no d’Dier.
au no Hund und Schoof und Sau und Rind
liebe Frind, das wäre d’Katze.
schpitze d’Katze iiri Oore,
Denn schtelle si dr Schwanz und mache s’Buggeli krum.
so-n-e Busi gheert zem Lääbe.
kultiviert und gar kai Gammler.
alles, wo-n-em wärtvoll isch.
und schrybt derzue e Katalog.
e Museum wird so si Aige.
und s’Leerer kenne’s kuum erwarte,
und derzue e Huffe z’saage.
e-n-anderes legt uff d’Velker s’Gwicht.
e-n-anderes iiber Anatomie.
Au git’s ains iiber Schpielsache
und sogar, es isch zem lache,
will me ains mit jääse Käfer,
Niermerts, so mecht me maine,
doch halt, ych kenn do aine,
so-n-e Dissy, en elitääre,
wo duet schwääbe in andere Sphääre.
Dä hett nit iiber fir unseri Katze,
so banals ka-n-en nit gratze.
E Katzemuseum isch doch Saich,
yyfallslos und biirewaich.
So Katze hänn doch kai Kultur,
bi däre Mainig blybt är schtur.
Die Vyycher mache doch nur drägg.
Das Katzemuseum Muess ewägg.
An dä Blatz, do kunnt mi Sammlig aane.
Beyeler, so haisst dä Zwängkaib nundefaane.
Mit grosser Kunscht will är uffwarte,
denn Dier gheere in zoologisch Garte.

D’Gmaindrootbonze do vo Rieche
schleen sich uff d’Bruscht, mir sin no Sieche
und draume im schtille insgehaim
vom Riechemer „Petit Guggehaim“.
E-n-Uffschrey goht dur d’Katzefrind.
Eb Frau, eb Maa, eb Alt, eb Kind,
alli setze sich fir d’Katz yy
und luege zletschtamänd doch yy.
S’isch s’Ungrächte uff däre Wält,
s’Rächt isch maischtens au bim Gäld.
Und Gäld hett me fir jede Bleedsinn gnueg.
Fir d’Kunscht ka’s fliesse wie uss eme Krueg.
Bebbi lueg doch ummenand.
An jedem Egge, s’isch e Schand,
schtellt irgendain si Schperrguet aane.
Sell das denn Kunscht sy, nundefaane?
Doch niemerts luegt uff s’fyyne,
isch das wirgglig nit zum gryyne?
Im Gwartier die glaine Baizli
mit ihrem Charme und ihre Raizli
wärde vo Schpekulante gschluggt;
und s’Katzemuseum wird au no gmuggt.
Drum ändet dä Zeedel mit em Satz:
„Isch denn wirgglig alles fir d’Katz?“