1996

Fasnacht 1996

Sujet: Prasse in der Zeit; spare in der Not

S git Lyt, däne gilt ihr ganzes Strääbe
noch em luxeriese Lääbe
und die sich gärn als Genner seen,
Iibervater und Mäzeen.
Hesch riggsichtslos dy Seggel gfillt
und dy Hanger no Barem gstillt
falls dy denne duet Gwisse blooge,
ryche Maa, es isch nit glooge,
kenntisch schnäll e Stiftig grinde
oder e Huus verschängge, s Rieche hinde.
Erbschlycher hesch so gschiggt umgange
und dy Rychtum iiber dy Dood yygfange.
** Liebi Lyt, so leent Eych saage, **
* dient Sorg zue Eyrem Rychtum draage! **

Syt ee und jee seen alti Basler Gschlächter
ihr Privileeg als Rychtumswächter.
Si dien gärn mit em Gäld schongliere
und näbeby no d Stadt regiere.
Do ka me no Härzensluschd walte
und vor allem fremdes Gäld verwalte
und derby ooni as es kennt schaade
im fremdem Gäld dr ganz Daag baade.
Us em Kessel hett me schepfe welle
joorus, jooryy mit dr groosse Kelle.
Doch wird dä Kessel langsam läärer,
wird s drussuuse schepfe schwäärer.
** Liebi Lyt, so leent Eych saage, **
** leeri Kasse schleen uff e Maage! **

Unsere Ueli mit sym Veegeli-Vau
spyrt das Ranzepfyffe au.
Arm im Byytel, grau an Logge
suggt är an de lääre Sogge.
Hinter sich e Bärg vo Schulde,
wo-n-är nimme wetti dulde.
Drum rieft är uff zem Stryychkonzärt
um jeede Frangge ischs em wärt.
Aer seet sich scho als Karajan vo de Finanze
und losst sy Taggtstogg greftig danze.
Die erschdi Gyyge spiilt är sälber
und rieft no alle goldige Kälber.
** Liebi Lyt, so leent Eych saage, **
** jetzt goots allne an Graage! **

D Basler Regierig hett sich gsait:
„Mer spaare dert, wo niemerts krait.
d Badenser, d Waggis, die vo nääbedraa,
wie wette die e Lobby haa?“
Drum kirzt me em Theater d Subventione,
die wurde sich jo doch nie loone.
Chirurgisch gsee, es kent aim gruuse,
amputiert me dr Muse iire Buuse.
Haltlos seesch die Kugele
uff em Biineboode umerugele.
Wär mit scheene Kinschd will praale
sell das gfelligschd sälber zaale!
** Liebi Lyt, so leent Eych saage, **
** em Theater sy Stindli hett jetzt gschlaage! **

E Ganz e grossi Qual
isch bim Staat halt s Personal.
Am beschte sette doch die Wichte
ganz uff iire Loon verzichte
statt e Huffe Gäld zverdiene,
miesste die doch gratis diene
und bsunders no s Zuelaagewääse
hett e Gschmagg e bsunders jääse!
Drum duet me em Personal e Sippli wirze
und ene die Zuelaage kirze.
Am Schluss stehen si do wie Affe
und mien fir weniger Loon no lenger schaffe.
** Liebi Lyt, so leent Eych saage, **
** Beamti setti d Laschd vom Staate draage! **

Me duet querbeet in alle Beryche
schliesse, kirze oder stryche.
D Dyyrig wird zem roote Duech;
dr Ussglych wird – als grosse Fluech –
zallererschd grad falle gloo
„Dr Lyydensdrugg muess fiirekoo.“
S Personal, das stuunt und schwygt
au wenn dä Schritt nit iberzygt.
Als Prinzregänt vo Gottes Gnade
schiggt dr Stutz uns alli baade
und dr Feldges spillt synchron
als stumme Auguschd Pausegloon.
** Liebi Lyt, so leent Eych saage, *
** isch das nit e Grund zem glaage? **

Wenn me aber ummelueggt in unserer Stadt
denn finsch es langsam nimme glatt.
Ainersyts wird gspaart mit stargger Hand
iiberall do druggt me Dy an d Wand,
wie-n-e Zydroone wirsch ussgwädschd.
bis es Dy wirgglig fascht verdädschd.
Anderersyts wird glocht und baut
und noodisnoo s Stadtbild versaut.
HESCH KAI Gäld zieht me s Margg uss Dyne gnoche
Und duets am Luzärnerring verloche.
Dr Styyrzaaler luegt nur indigniert,
wie me sy Spaarsau zer Schlachtbangg fiehrt.
** Liebi lyt so leent Eych saage **
** wie lang wänner dass erdraage?**

Lieby Lyt, so leent Eych saage, d`Ladärne duet me vor
S Minster draage, vom Mäntig zoobe bis am Mittwuch
Morge stehn si dert geborge, im Härze vo dr Fasnachts.
Stadt, gäll. Lääser, das findisch glatt