1997

Fasnacht 1997


Sujet: Z’Basel isch Fasnacht
Luegt me in Kaländer iine,
Vollgstoopft isch är und machsch e Wett
Doch ai Termin derfsch nie verbasse!
Dä Termin, wo s’Joor beherrscht mit Macht
Wenns am Mäntig Vieri schloot,
und Basel schtraalt in ainere Bracht,
Wenn Dir bi däm Epos d’Auge drääne,
Däm si Rauch duet dur d’Nase bisse
Statt Ziibelewaije und Määlsubbe
Tiirggehonig, Maagebrot,
denn näbedraa, fir wenig Koschte
Es fäälti no dr Eergelimaa
Jo, Bebbi, lueg ych verzapf kai Saich,
D’Stadt straalt nimm vo Fasnachtslambbe,
Und was duet funggle isch nit dr Witz,
Denn uss aller Heere Länder
kaart me no Duurischde aane
D Duurismusbransche, s’isch zwor suschpäggt,
mit bleede Werter und Larifari
D Baizer schmegge s Flaisch am Gnoche
Eb Schwoobe, Inder, Amerikaner,
eb Eskimo, eb Bantu-Nääger,
in Basel driffsch die ganzi Wält.
Ammene Halt sait mir dr Bruno:
Was isch uss unserer Fasnacht worde?
Wo fiehrt das alles au no aane?
Was wird, wenn’s dääwääg wytergoot?
Verkunnt dä Bruuch, wonis so lieb isch,
zer Kilbi und Duurischderummel,
Denn, s’fäält nimm viel, das miech mi muff,
Stell Dr vor, daas wär so s’bescht,
dr Arabi uff em Riiserad?
si schränze uff dr Achtibaan.
vo dert us wärfe iihri Waare.
sesch e modärne Schnitzelbangg.
und s’Comité findsch im Panoptikum.
e Bierschwemmi fir dr groossi Durschd!
kasch Dyni schlächti Luune kuure.
duet meine Feschdfiehrer verdryybe.
Carneval und Ringelpitz!
„Bi so Gedangge keerts mir dr Maage“.
Durs Fänsschder heer ych`s s`deet wiene Gleggli,
s`iebt aini uff em Drummelbeggli.
Vo wyt här heer ych en ainsam Piccolo,
dr Zeedel isch ffertig und ych bi froo.